Ik schrijf het liefst verhalen – interviews, blogs, opinies, artikelen, een script voor een bedrijfsfilm – waarmee jij je doelgroep verderhelpt. Geen verhalen over je product, maar verhalen die laten zien wat je weet en wie je bent. Waarin je vertelt waarom je doet wat je doet. Verhalen die antwoord geven op vragen die leven bij jou en je doelgroep. Kortom: verhalen die indirect vertellen waarom mensen bij jou moeten zijn.

Een paar voorbeelden:

👉 Voor een bouwbedrijf: antwoord op veel voorkomende vragen over gasloos bouwen.
👉 Voor een werving- en selectiebureau: een reeks interviews met werkenden. Welke keuzes maken mensen in hun carrière en waarom?
👉 Voor een consultancybureau: een interview met een medewerker die veel weet over diversiteit en inclusiviteit.
👉 Voor een accelarator: een opiniestuk over het ontwikkelen van start-ups buiten de huidige bedrijfsstructuur.
👉 Voor een stichting die vluchtelingen helpt: een blog over de nieuwe inburgeringswet. Wat zijn de gevolgen voor vluchtelingstudenten?
👉 Voor een communicatiebureau: een blogreeks over gebiedsmarketing. Hoe prijs je huizen aan op social media?
👉 Voor een Agile coach: een verhaal over teambuilding en waarom het je het beter af kunt schaffen.

Om te komen tot dit soort verhalen daag ik je uit om het volgende te doen:

1️⃣ –Deel je kennis. Vertel wat je weet en wat je hebt ontdekt. Zo leerde ik in een cursus interviewen hoe je voorkomt dat teksten hun kracht verliezen. Ik schreef er deze blog over.

2️⃣ –Stel je kwetsbaar op. We zijn allemaal mensen: we twijfelen, zijn zoekende en maken zo nu en dan verkeerde keuzes (zoals ik hier en hier). Soms is het net echt. Gaat alles goed bij jou? Dat gelooft niemand. Laat ook eens je twijfels zien. Het maakt je veel geloofwaardiger.

3️⃣ –Laat jezelf zien. Mensen zijn geïnteresseerd in mensen. Met een persoonlijk verhaal creëer je een band met je publiek. Het is geweldig dat je ‘thought leader’ bent, maar wie ben jij? (Met wie doen je klanten eigenlijk zaken?)

4️⃣ –Geef je mening. Als je iedereen wilt helpen, help je eigenlijk niemand. Waar geloof jij in? Waar sta je voor? Niet iedereen zal het met je eens zijn, maar hoe erg is dat als je intenties goed zijn? Neem je eigen website niet te serieus, schreef ik eens in een blog. Spijker op z’n kop, zei Alwin. Niet mee eens, zei Tom👇.

In deze blog, die ik voor mijn opdrachtgever Jasper Guldemond schreef, zitten de vier elementen in meerdere of mindere mate verwerkt. Agile coach Jasper deelt waar hij achter is gekomen: ‘Agile werken kan ook op een andere manier.’ Hij stelt zich kwetsbaar op: ‘Hoe ga ik deze dag in hemelsnaam doorkomen?’ Hij laat (nogal) wat van zichzelf zien: ‘Mijn hele gezin, uitgezonderd mijzelf, belandde in de sloot’. En hij geeft zijn mening: ‘We hebben geïnstitutioneerde uiterlijkheden van Agile werken niet altijd nodig’.

Wat is het resultaat?

In het geval van de blog van Jasper: veel duimpjes omhoog en aanmoedigende (‘Blijf met je blog anderen aan het denken zetten.’), persoonlijke (‘Mooi omschreven, is je vrouw inmiddels goed hersteld?’) en inhoudelijke (‘Een systeem is ook maar een systeem, het heeft in de eerste plaats mensen als jij nodig om te kunnen werken.’) reacties.

Verhalen waarmee jij je doelgroep verder helpt, zorgen, zo is mijn ervaring, voor een betrokken doelgroep. Waarom? Omdat je mensen verder hebt geholpen. Daarmee is de interesse gewekt. Wedden dat die aanbevelingen, mailtjes en telefoontjes dan ook komen?

Leave A Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *